Sunday, January 22, 2017

लघुकथा : चोर

लघुकथा : चोर
~आविष्कार भारती

रातको ठीक ११ बज्यो, ग्यास-स्टेसन अगाडि गाडी रोकेर अश्लेश भित्र छिर्यो । भित्र छिर्न ढोका खोल्नासाथ "ट्याङ्" घण्टी बज्यो । हरेक पटक मानिस पसल भित्र छिर्दा यो ढोका यसरी नै बज्छ,भित्र रेजिस्टरमा काम गरिरहेको कामदारको एउटा बफादार सूचक बनेर ।

अश्लेश दाहिने हात उठाउँदै काम गरिरहेकी गोरीलाई सोध्छ, "How you do'in, Ashley ? Busy Busy ? अनी How was your shift त ?" अनी खुरु खुरु पसलको ग्राहकले पैसा बुझाउने काउन्टर भित्र छिर्छ ।

खैरिनी, "It wasn't bad. Alright, see you tomorrow. Have a safe night" भन्दै आफूले काम गरेको समय एउटा कागजमा लेखेर भित्तामा राख्छे अनी निस्किन्छे ।

Friday, January 13, 2017

लघुकथा : तँ, तिमी, तपाईं अनी हजुर

~आविष्कार भारती~

- "ए मर्स्या ! ओ भैया ! खाली सिसी अनी फलाम छ लान्छस् ? पैसा कती दिन्छस् नि ? मर्स्याले ठग्लास् नि ।"

- "ए भैया, एउटा हिरामोती पान बनाउ त । अनी अलिकती चुना नि देउ है छुट्टै ।"

लघुकथा : बानी

लघुकथा : बानी
~आविष्कार भारती~

ऊ घरबाट सजिसजाउ भएर निस्किन्छे । हतार छ उस्लाई, "के गर्दा गर्दै ढिलो भएछ कुन्नी" मनमनै सोंच्छे । फुत्त एउटा ट्याक्सीमा चाड्छे र फलानो होटेल हिँड्नुस् भन्छे । साथीहरु एक हुल जम्मा भइसकेछन्, सँगै मिलेर हल्ला गर्दै - टन्न महङ्गा पक्वान खाँदै रमाइलो गर्छे । बिल आउँछ पर्सबाट फुत्त केही हात्ती निकाल्छे र बिलसँगै राखिदिन्छे । अनी

Tuesday, September 6, 2016

पुस्तक समीक्षा : हृदयबिदारक उपन्यास "सल्लिपिर"

~आविष्कार भारती~
 
एउटा यात्रा पूरा गरें, भौगोलिकरुपले बिकट तर सुन्दर एवम् संस्कृतिमा धनी नेपाल भित्र कै एक पSSरदेशको, नयनराज पाण्डे कृत् "सल्लीपिर" को बुई चढेर । यस यात्रामा उकालो चडियो, हिमाल पारी गईयो, नून बोकेर याकहरुको घाँटीमा झुण्डीएको घण्टीको तरङ्गहरुमा रम्दै श्याक्पा र छ्याङ खाँदै स्याब्रो नाच्दै गाउँ फर्कीइयो अनी "ॐ माने पद्मे हुँँ" मन्त्रको ध्वनी सँगै एक चित्त भएर नून चिया पिउँदै उपल्लो नेपालको सुरम्य प्रकृति र सोझा व मनकारी मान्छेहरुको साथ लागेर गुण तिर्ने याकहरुको पछी लाग्दै एक्कै क्षण मनभरी घुमेर आईयो ।
 
अनगिन्ती दु:खको महासागर छोचोल्दै सानो खुशीमा रम्दै जीवन बढाइरहेका उपल्लो नेपाली भू-भागको हृदयबिदारक कथाहरुको साङ्लो जस्तो लाग्यो "सल्लीपिर" । नयनराज पाण्डेको अन्य कथोपन्यास सरी यस उपन्यासमा बिभिन्न पात्रको माध्यमले कथा अघी बढ्छ तर "लु" या "उलार"को शैलीमा हैन  ।

Thursday, August 25, 2016

लघुकथा : राम्रो अस्पताल

~आविष्कार भारती~

टाउको कन्याउँदै भन्यो उस्ले, "हो हो हजुर म बिष्णु नै बोलेको हो । हजुर को बोल्नु भाको होला ?"

नचिने पनि चिने जसरी भन्यो, "ए ! ए ! हजुर ।"

"हो के हो भर्खर यहीँ चोकमा दुर्घटना भा'को हो । तपाईं को हो र ?" ,भन्दै, "ए त्यहाँ पछाडि नरुनुस् त, एक त नेट्वर्क भएर केही सुन्या छैन ह्याँ ।"


मोबाइल फोनबाट प्रश्नको बौछारले झिजो मान्दै उत्तर दियो, "हो हजुर, मैले ल्याइराको छु काठमाण्डौ ।"

Tuesday, August 2, 2016

लघुकथा : लर्कन

~आविष्कार भारती~

"दुई घण्टा भईसक्यो कुरेको, भेट्न पाको हैन। के सारो व्यास्त भा'को होला उहाँ ? के गर्दै हुनुहुन्छ ? भन्दिनुस् न बाहिर मान्छे कुरी रहेका छन् भनेर । मात्र एउटा पाण्डुलिपी बुझाउने काम मात्र हो मेरो । धेरै समय लाग्दैन के ", धेरै बेरको कुराईले व्यग्र हुँदै नवकवी जन्तरे हतासिँदै निमोठीएर भन्छ ।

पिउनले प्रश्न तेस्सायो , "तपैं 'चाकडी साहित्यिक समाज' या 'जबर्जस्ती साहित्य महासंघ' मा आबद्ध हुनुहुन्छ ? "

निराश आँखाले हेर्दै जन्तरे भन्छ, "छैन"

Monday, July 11, 2016

कविता : अनुराग

मन्द बास्ना मुस्कान धूपको
सुरिलो राग सुन्दर रुपको
पिङ्गल त्यो प्याला छ
क्लिन्ननेत्र गहिरा काला
रस जीवनको टलपल
पिलाउ, पिलाउ अझै पिलाउ
तृषित यो आत्मालाइ भिजाउ
पुरा गरिदेउ तृष्णा
मेट्न देउ मृगतृष्णा
पिलाउ, पिलाउ अझै पिलाउ
नयनले पिलाउ
अधरले पिलाउ
प्यासीको यो उष्ण मन रिझाउ
आउ न अब नतड्पाउ
यो अतृप्त जीवनमा उन्माद भरिदेउ  
बस् अनुरागले निथ्रुक्क रुजाउ
आउ न प्रियासी ।।

छोटो कविता : दुई भारी दाउरा

जिन्दगीको दुई भारी दाउरा
एकभारी मेरो-मेरोको आगोमा जोतियो
अर्को भारी मलाई मलाईको चुलोमा कोचियो
अन्तमा खोजें आगोको त्यो तातो
न बाँडियो आफ्नाहरुलाई न्यानो